Archiwum Magazynu WINO Archiwum wydań Archiwum wydań - numer 35 (5/2008) Artykuły - numer 35 (5/2008)

Wołowina, tango, wino…

26-11-2008

…i wszystko jasne: Argentyna. Niewiele jest krajów na świecie, które mają tak czytelny wizerunek. Może schematyczny, może stereotypowy, ale za to jakże dobrze kojarzony przez większość z nas. Któż bowiem nie lubi dobrze zjeść i wypić, a do tego zatańczyć (no dobrze, przynajmniej popatrzeć, jak robią to specjaliści).

Przez lata Argentyńczycy sami dbali o wypijanie swojego wina. Spożycie dochodziło do 90 litrów na głowę rocznie. Nikt szczególnie nie przejmował się eksportem. Dziś jest inaczej. Roczne spożycie na głowę spadło do niecałych 32 l. Na początku XXI wieku zaczął się prawdziwy boom na argentyńskie wina w świecie. Producenci robią wina mniej, za to lepszej jakości. Jeszcze sześć lat temu udział Argentyny w światowym eksporcie wina wynosił ledwie 1 proc.; dziś 3 razy więcej. W ciągu ostatnich pięciu lat wartość win wysłanych tylko do Polski wzrosła sześciokrotnie. Trudno się zatem dziwić, że pod koniec września zawitała do Warszawy liczna grupa argentyńskich producentów, którzy postanowili promować swoje wina w naszym kraju. W czasie zorganizowanego przez instytut Wines of Argentina seminarium mieliśmy okazję porównać pięć różnych win ze sztandarowej odmiany tego kraju – malbec. Dwa wina z regionu San Juan, dwa z podokręgów Mendozy – Luján de Cuyo i La Consulta, oraz wino z chłodniejszego Neuquén, leżącego w najdalej na południe wysuniętym regionie Argentyny, Patagonii.

Przesadą byłoby twierdzenie, że w pięciu próbkach oczywiste było piętno lokalnego terroir. Różnice między winami wyznaczały raczej indywidualne umiejętności winiarzy. Z drugiej strony przesłanie płynące z degustacji było jasne: Argentyna to nie tylko Mendoza, z którą większość jako tako zorientowanych winomanów kojarzy ów południowoamerykański kraj. W istocie regionów jest osiem. Na północy Salta i Catamarca, w strefie Cuyo La Rioja, San Juan i podzielona na część północną, środkową i południową Mendoza, wreszcie w Patagonii Neuquén, Río Negro i La Pampa. A zatem mnóstwo do odkrycia. Nie tylko przez pryzmat malbeka, o tangu i wołowinie nie wspominając. (tpb)