Od redakcji

Wielkanoc

03-04-2010

Mazurki już upieczone, we wciąż gorącym piekarniku dochodzi sernik, w lodówce piętrzą się wędliny i inne smakołyki, wielkanocne menu zaplanowane już w najdrobniejszych szczegółach, najwyższy czas zastanowić się nad winem. Zapytałem więc redakcyjne koleżanki i kolegów, co też znajdzie się w ich wielkanocnych kieliszkach.

Ewa Wieleżyńska nie potrzebowała wszystkich 160 znaków SMSa:

do wszystkiego będę piła szampana. Deutza.

Tomek Prange-Barczyński odesłał mnie do swego zeszłorocznego radiowego felietonu, w którym powiedział między innymi:

Śniadanie w Wielką Niedzielę to wyzwanie - trzeba zważać nie tylko na zgodność jedzenia i wina, ale i porę dnia. Jeśli święta mają być bezkonfliktowe, lepiej o poranku sięgać po lżejszą amunicję. Pasztety, które królują na moim stole to idelany partner do delikatnych mozelskich rieslingów ze skromnym, ale zauważalnym cukrem resztkowym. To także fenomenalna chwila dla zacnego beaujolais - dobre, zwiewne morgon, czy chirouble jak ulał sprawdzi się do zimnych wędlin, ale i białej kiełbasy. A gdy dzień będzie sobie spokojnie płynął, na stole zaś pojawią się w końcu mazurki - zaryzykuję do nich blade, długo trzymane w beczkach porto tawny.

Wojtek Bońkowski stwierdził:

do obowiązkowego w Wielkanoc pieczonego jagnięcia - Chateauneuf-du-Pape lub Cotes du Rhone. Ciepłe, słoneczne, korzenne smaki na nową wiosnę.

Marka Bieńczyka nie musiałem pytać, swą świąteczną filozofię wyjawił rok temu:

święta są bardzo dobrą okazją, żeby się napić tego, czego się nie lubi.

Tadeusz Pióro już jakiś czas temu zwierzył się ze swych wielkanocnych utrapień i zapewne i w tym roku co innego poda w niedzielę (do pasztetu brunello, choć chianti również będzie na miejscu, supertoskany do głównego dania, czyli pieczonego udźca jagnięcego), a co innego w poniedziałek (do buraków pinot blanc, do szpinaku pinot gris, do kaczki amarone, do babki wielkanocnej – tokaj). Ponieważ jednak nie jest tak konsekwentny jak Marek, na wszelki wypadek wyciągam z archiwum inny, równie smakowity wariant jego wielkanocnej wyżerki.

Ja też nie będę specjalnie oryginalny, w końcu w święta wracamy do tego, co sprawdzone i uświęcone tradycją. Nie będę jak rok temu eksperymentował z wytrawnym szamorodnim (choćby dlatego, że nie mam już ani jednej butelki) i do obficie reprezentowanych na mym stole smaków jajeczno-chrzanowo-majonezowych wyciągnę butelkowane dwa miesiące temu sherry fino. Do mocno pachnącej białej kiełbasy podam aromatyczne wino białe, w tym roku jednak nie będzie to jak wcześniej bywało wytrawny alzacki czy portugalski muszkat, sięgnę za to po niewymawialne wino z Węgier - cserszegi fűszeres, a jego krewniak irsai olivér też by się nadał. Do sernika zaś obowiązkowo niezastąpione w takich przypadkach, fantastycznie odświeżające moscato d'Asti.

Nie zapominajmy jednak, że to nie wino i nie stół są podczas świąt najważniejsze. Wesołego Alleluja!

Andrzej Daszkiewicz, redaktor portalu