Proste wina do kuchni domowej

Często do win naprawdę wysokiej klasy najlepiej pasują dania zupełnie codzienne i niewyszukane. Lecz znacznie częściej pijemy wina codzienne

więcej

Kuchnia węgierska. Nie tylko papryka

Kiedy w nazwie dania znajdujemy określenie ,,po węgiersku”, prawie zawsze oznacza to, że doprawiono je papryką. Jednak papryka pojawiła się na Węgrzech dopiero w XVI wieku, podczas okupacji tureckiej – a przecież i przed najazdem Węgrzy mieli własną, charakterystyczną kuchnię

więcej

Utrapienia wielkanocne

Asortyment wędlin, pasztet, jaja w dużej ilości, sałatka majonezowa, żur lub barszcz, babka i mazurek, a nazajutrz repeta – jakie utrapienia? W istocie, trzymając się niewolniczo tradycyjnego menu, możemy czuć się raźno, lekko i wesoło, napić się wódki z colą, włączyć telewizor i rozkoszować świąteczną atmosferą

więcej

Wielkanocny spleen

I znowu święta. Znów trzeba przyjmować defiladę kiełbas i pogrążać się w gremialnym ględzeniu. Idę o zakład, że kiedy rewolucjoniści francuscy podzielili rok na sto dni, chodziło im o to, żeby święta wielkanocne wypadały raz na trzy lata. Ale to żadna pociecha. Trzeba jakoś przez to przejść, najlepiej z podniesioną głową – i kieliszkiem

więcej

Wino do bigosu

Z bigosem taki jest kłopot, że każdy przyrządza go inaczej: jedno dodają suszone grzyby, inni suszone śliwki, jeszcze inni morele, są tacy, którzy doleją madery, i tak dalej. Nie zrąb dania, który stanowią kapusta kiszona i świeża oraz wędzone i pieczone mięsa, tylko właśnie te rozmaite dodatki, utrudniają dobór wina...

więcej

Król rządzi w kuchni

Idę o zakład, że w połączeniach z jedzeniem nie ma wina bardziej uniwersalnego niż riesling. Swoją przewagę w tej dziedzinie nad innymi szczepami zawdzięcza między innymi temu, iż potrafi być bardzo wytrawny, półwytrawny, półsłodki i całkiem słodki, podoła zatem najrozmaitszym potrawom – od słonych zakąsek po najbardziej ekstrawaganckie desery.

więcej

O niemrawości zimowej

Środek zimy, czy to śnieżnej i ślicznej, czy tylko słotnej i przeszywającej oślizłym chłodem, to dla kucharza ambitnego czas w całym roku najtrudniejszy. A kucharz ambitny to taki, który korzysta przede wszystkim z produktów sezonowych i lokalnych. Wyczynia więc, co może, z burakami i kapustą, jabłkami i cebulą, odmienia ziemniaki przez wszystkie przypadki, łupie orzechy tak zawzięcie, jakby w każdym spodziewał się znaleźć perłę, lecz w jego sercu i tak gości nieproszona nuda.

więcej