Monografie Regiony winiarskie Włochy Chianti Artykuły

Twarze Chianti: Querciabella - nowoczesna wirtuozeria

10-07-2010

Posiadłość Agricola Querciabella stworzył w 1974 r. Giuseppe Castiglioni, przemysłowiec, wielki miłośnik i kolekcjoner wina – podobno miał kiedyś największą we Włoszech kolekcję słynnego szampana Roederer Cristal. Dziś firmą kieruje jego syn, Sebastiano Cossia Castiglioni. Biodynamicznie uprawia się tu ponad 70 ha winnic, z czego około 40 przypada na region Chianti Classico: 26 ha na północy, na stokach Ruffoli w okolicy Greve i 14 ha nieco bardziej na południe, w okolicy Raddy. Pozostałe 30 ha winnic znajduje się w Maremmie, gdzie na razie powstaje jedno wino – Mongrana, kupaż sangiovese i odmian bordoskich. W swej nowoczesnej winiarni pod Greve Querciabella rękoma swego agronoma Dalesa d’Alessandro i enologa Guido De Santiego robi cztery wina: białe Batàr, Chianti Classico oraz dwa IGT – Camartina i Palafreno.

Styczniowy zachód słońca w winnicy Querciabelli | fot. AD

Batàr to zrobiony po raz pierwszy w 1988 r. kupaż (pinot bianco i początkowo pinot grigio, dziś zastąpione przez chardonnay), dojrzewający w baryłkach (50% nowych) i wymagający kilku lat leżakowania dla pełnej integracji aromatów. Rocznik 2006 (18 tys. butelek) zapowiada się na wino skoncentrowane i złożone. Degustacja starszych roczników (w dobrej formie jest dziś nawet 1996) nie pozostawia jednak wątpliwości, że Batàr jest jednym z kilku najwybitniejszych win białych na południe od Padu, o znakomitej strukturze i mineralnej głębi; stanowi dobry argument za tym, że przy odpowiednio starannej uprawie i trafionej koncepcji Chianti może rodzić wina białe najwyższej klasy.

Chianti Classico Querciabella to sangiovese z kilkuprocentową domieszką cabernet sauvignon, wino dojrzewa głównie w używanych baryłkach, jedynie 10% trafia do nowych. W roczniku 2006 poza dość skoncentrowanym i soczystym owocem sporo w nim nut zwierzęcych w postaci mokrej sierści. Jak na posiadłość leżącą w sercu okręgu Classico przystało, jest to główne tutejsze wino, powstaje go zwykle ok. 200 tys. butelek; odznacza się ono nadzwyczajną jak na swą apelację koncentracją i długowiecznością, przy zachowaniu bardzo atrakcyjnego owocu.

Camartina jest kupażem cabernet sauvignon i sangiovese (najczęściej w proporcjach 70/30). Rocznik 2005 to wino potężne, dziś zdecydowanie za młode, ale jego przyszłość zapowiada się znakomicie, niech tylko zrzuci trochę muskularnych garbników i pozwoli rozwinąć się aromatom, już teraz bardzo atrakcyjnym i głębokim. Silny jest tu oczywiście wpływ caberneta, ale nerw sangiovese daje winu wyraźnie toskański charakter. 2004 z kolei powoli się otwiera i należy niewątpliwie do najbardziej udanych win toskańskiej całej dekady; niebywale skoncentrowany, zachwyca perfekcyjną winifikacją i diamentową jakością garbników. W najlepszych rocznikach (ostatnio 2001, 2004 i 2006) powstaje tu też czysty merlot Palafreno.

Zrodzona jako projekt butikowy Querciabella na przestrzeni lat wielokrotnie udowadniała swoje miejsce we włoskiej ekstraklasie. Niczego nie pozostawia się tu przypadkowi, a zarówno biodynamiczna uprawa, jak i winifikacja są niezwykle przemyślane i precyzyjne, by nie rzec – maniakalne. Styl nowoczesny z jasnymi nawiązaniami bordoskimi (lub burgundzkimi w przypadku białego Batàr) ma tu charakter wirtuozowski, a wina łączą strukturę i głębię ze szczodrością owocu i prawdziwą elegancją. A jak słusznie zauważa Sebastiano Cossia Castiglioni, to dopiero początek, bo krzewy wchodzą właśnie w dojrzałość, a ekipa winifikacyjna z każdym sezonem wie lepiej, do czego dąży.

Importer w Polsce: Salute 

Powrót do stony głównej monografii "Chianti"

Tekst ukazał się w numerze 39 (3/2009)