Monografie Odmiany winorośli Pinot noir Artykuły

Pinot noir. Kariera za oceanami

04-02-2011

Winnica Sanford w Santa Barbara w Kalifornii | fot. TPB

W 1979 r. David Lett z Eyrie Vineyards wystartował ze swoim pinot noir z Oregonu w paryskiej „olimpiadzie winiarskiej” i konkurując w degustacji w ciemno z burgundami zajął trzecie miejsce. Rok później, w dogrywce zorganizowanej przez samego Roberta Drouhina zajął już drugie miejsce. Jakkolwiek sceptycznie ocenialibyśmy podobne konkursy, wyniki Letta skłoniły burgundzkiego magnata winiarskiego do zakupu ziemi w zachodnich Stanach.

Dolina Willamette w Oregonie leży na tej samej szerokości geograficznej co Burgundia. Panują tu też podobne warunki klimatyczne. Nic więc dziwnego, że zimnolubne pinot dobrze przyjęło się na północno-zachodnich krańcach USA. Robert Drouhin, spadkobierca legendarnego négociant z Beaune kupił winnice w 1988 r., by rok później otworzyć wybudowaną kosztem 10 mln dolarów Domaine Drouhin Oregon z grawitacyjną winiarnią, w której rządzi Véronique Drouhin. Kariera pinot noir w Stanach Zjednoczonych mogła zacząć się na dobre.

Oregon: pionierzy z Willamette Valey

W latach 60. ubiegłego stulecia David Lett szukał właściwego klimatu dla zimnolubnych szczepów z Europy. Kalifornię odrzucił jako zbyt ciepłą. Zdecydował się na Oregon, który większość winiarzy uznawała za nazbyt chłodny i deszczowy. A jednak sukces jego rieslingów, muszkatów, przede wszystkim zaś pinotów zwabił do stanu nad Pacyfikiem podobnych doń winiarskich szaleńców.

Trudne warunki uprawy w Willamette Valey wymusiły europejski, wręcz burgundzki model uprawy. Winiarze z Oregonu pobierali zatem nauki prowadzenia krzewów u Szwajcarów, wyboru siedlisk u Francuzów. Z Burgundii sprowadzili też klony pinot noir, eliminując sadzonki kaliornijskie. W dolinie dominują małe rodzinne farmy, a krzewy wchodzą w fazę optymalnej dojrzałości.

Winnice w apelacji AVA Willamette Valley leżą na łagodnych pagórkach, na wysokości ok. 100–200 m n.p.m. Do najlepszych terroirs zalicza się Dundee Hills, Eola Hills, Chehalem Ridge, Yamhil–Carlton oraz pogórze Coast Mountains. W czołówce winiarzy oregońskich znaleźć można obok wspomnianych Drouhinów: Amity Vineyards, Archery Summit Winery, Argyle Winery, Elk Cove Vineyards, Ken Wright Cellars, Panther Creek Cellars, Ponzi Vineyards i WillaKenzie Estate.

Kalifornia: w poszukiwaniu terroir

Pierwsze poważne kalifornijskie pinot noir powstało w winiarni Beaulieu w Napie w 1946 r. za sprawą legendarnego winemakera, André Tchelistcheffa, który wykorzystał owoce z 44-letnich krzewów pochodzących z Burgundii. Kwestia doboru klonów, obchodzenia się z winnicą, przede wszystkim zaś jej lokalizacja zaprzątała głowy kalifornijskich winiarzy przez kilka dekad.

Sadzone byle gdzie, z materiału nieznanego pochodzenia pinoty dawały wina, które ani nie przypominały swych burgundzkich braci, ani nie podobały się amerykańskiej publiczności przyzwyczajonej do mocnego, pełnego koloru „caba”. Jeśli doda się do tego dużą wydajność i niefrasobliwe praktyki w winiarni, obraz starostylowego pinot noir z Kalifornii nie prezentuje się najlepiej.

W latach 80. XX w. wyprawa Teda Lemona i Josepha Davisa zapoczątkowała pielgrzymki kalifornijskich winiarzy do Burgundii. Przywożono stamtąd nie tylko sadzonki pinota, ale i know-how polegający na znacznym obniżeniu wydajności, wprowadzeniu pigeage, ograniczeniu filtracji itd. Dziś najważniejsze regiony uprawy pinot noir w Kalifornii to idąc od północy: Anderson Valley w hrabstwie Mendocino; Russian River Valley w hrabstwie Sonoma, Carneros u wylotu dolin Napa i Sonoma i wreszcie dalej na południu Santa Barbara (zwłaszcza AVA Santa Rita Hills), o której pisaliśmy obszernie w numerze 4/2007 Magazynu WINO.

Wśród czołowych producentów pinot noir w Kalifornii wymienia się winiarnie Arcadian (Santa Barbara i Monterey), Au Bon Cimat (Santa Barbara), Dehlinger (Russian River), Farrell (Russian River), Flowers (Sonoma), Kistler (Russian River/Sonoma), Littorai (Sonoma Coast, Anderson, Russian River), Rochioli (Sonoma), Testarossa (Santa Barbara) oraz Williams & Selyem (Sonoma).

Udane eksperymenty z pinot noir prowadzi się w ostatnich latach także w stanie Nowy Jork, zwłaszcza w AVA Niagara Escarpment. Niektórzy lekarze uważają wręcz, że dzięki większej wilgoci tutejsze pinoty są bogatsze w resweratrol. Po drugiej stronie granicy – w Kanadzie –podjęto kilka udanych prób z pinot noir, zwłaszcza w regionie Short Hills Bench. W Kolumbii Brytyjskiej burgundzka odmiana sprawdza się w Okanagan, Lower Mainland i w Vancouver.
 

Powrót do głównej strony monografii "Pinot noir"

Tekst ukazał sie w numerze 41 (5/2009)
Ostatnia redakcja w lutym 2011