Monografie Odmiany winorośli Riesling Artykuły - Riesling

Reszta świata. Best of the rest

12-12-2008

Tomasz Prange-Barczyński

Reszta świata. Best of the rest

Australia: odzyskać pole

Trudno wyobrazić sobie, że dopiero w 1992 r. chardonnay zdetronizował w Australii rieslinga jeśli idzie o wielkość upraw. Odmiana była upowszechniona przede wszystkim w Południowej Australii, dokąd napływali niemieccy imigranci, w dużej mierze z dzisiejszych terenów zachodniej i południowo-zachodniej Polski. Trudno sobie wyobrazić, by wylądowali na Ziemi Obiecanej bez ukochanej odmiany – rieslinga.

Szczep był tak popularny na antypodach, że jego nazwą określano także inne białe wina. W latach sześćdziesiątych XX wieku winemaker firmy Lindemans Karl Stockhausen nazywał mianem Hunter River Riesling wina z późno zbieranego sémillon z dodatkiem m.in.
verdelho i traminera (wcześnie zbierane sémillon nosiło nazwę Hunter River Chablis…). Praktykę tę ukrócono dopiero w 2001 r.!

Australijski riesling zazwyczaj nie dorównuje swym europejskim braciom i często bywa jednowymiarowy. Można go łatwo rozpoznać po fenolicznych nutach w bukiecie (parafina), będących skutkiem krótkiego sezonu wegetacyjnego, grubej skórki gron (riesling z Coonawarra ma siedem razy grubszą skórkę niż mozelski) i mechanicznego zbioru. Zdarzają się jednak w Australii rieslingi bardzo obiecujące, świeże i smaczne.

W Australii Południowej najlepsze uprawy znajdują się w Clare (w opinii wielu powstaje tu najlepszy riesling w całym Nowym Świecie) oraz w Eden na obrzeżach Barossy. Dobre terroir znaleźć można także w górzystych częściach Wiktorii, w okolicach Mount Baker i na brzegach Frankland River w Australii Zachodniej oraz na Tasmanii, gdzie chłodny klimat sprzyja nie tylko rieslingowi, ale i pinot noir. Inwestorzy już o tym wiedzą i wkrótce można podziewać się większych ilości świeżych, delikatnych win z wyspy.

Nowa Zelandia: domena południa

Zupełnie inne warunki panują na Wyspie Południowej. Central Otago, najdalej na południe wysunięty region winiarski świata (45ºS), ma gleby granitowe i łupkowe, idealne do uprawy rieslinga. Opady są tu bardzo niewielkie, za to mgła znad morza ułatwia pojawienie się na gronach szlachetnej pleśni. Odmianie sprzyja duża różnica temperatur między dniem a nocą. Problemem jest dziura ozonowa nad Nową Zelandią, która wymusza na winogrodnikach odpowiednie prowadzenie krzewów i ochronę owoców przed promieniowaniem UV.

Riesling odnosi też sukcesy w Marlborough, a znaczące uprawy pojawiają się w regionach Nelson, Waipara i Canterbury.

Kanada: lodowa rewolucja

Jeszcze w początkach lat dziewięćdziesiątych XX wieku trudno było powiedzieć coś ciekawego o zdominowanym przez uprawy hybryd winiarstwie kanadyjskim. Rewolucja przyszła w ostatnich dwóch dekadach wraz z udanymi nasadzeniami Vitis vinifera. Jeśli szukać dziś symbolu nowej winiarskiej Kanady, będzie nim z pewnością ice wine – wino lodowe. Zdecydowana większość powstaje z hybrydowej odmiany vidal, jednak prawdziwe rarytasy robi się w Kanadzie z rieslinga. W przeciwieństwie do Stanów Zjednoczonych, kanadyjski ice wine musi być produkowany z naturalnie zamarzniętych winogron. O to na szczęście w kraju klonowego liścia nie trudno.

Najważniejszym regionem produkcji rieslinga jest Ontario, a ściślej biorąc winnice położone na południowym brzegu jeziora Ontario, w bezpośredniej bliskości wodospadu Niagara. W glebach dominuje tu wapień i piaskowiec, a potężny zbiornik wodny spełnia rolę regulatora temperatury, przyczynia się do wydłużenia sezonu wegetacyjnego i chroni uprawy przed chorobami. Świetne warunki do uprawy rieslinga panują też na zachodzie kraju, w Kolumbii Brytyjskiej, w regionie Okanagan, gdzie zimy są mroźne, lata gorące, z dużą dobową amplitudą temperatur.

Reszta świata

Nowa generacja winiarzy z Republiki Południowej Afryki wykształconych w Geisenheim w Rheingau próbuje przeciwstawić się tradycji Cape Riesling – białego wina robionego w RPA z mało ciekawej odmiany crouchen pochodzącej z południa Francji. „Prawdziwy” riesling butelkowany jest często jako weisser riesling lub rhine riesling. Najlepiej udaje się na Wybrzeżu Południowym, w Constantia, Elgin, Walker Bay i Hermanus.

W Chile nowym domem rieslinga może stać się położona na południu kraju dolina Bío-Bío. Póki co uprawy odmiany znaleźć można w okolicach Santiago (Cousiño-Macul ma tu uprawę krzewów sprowadzonych w XIX w. z Niemiec), Rapel i Curicó.

W Europie uprawa rieslinga bywa często osobistą ambicją wielkich winiarzy. Dirk Niepoort ma swoją eksperymentalną uprawę w Douro (próbowałem we wrześniu 2008 r. win z rocznika 2007, były smaczne, świeże i klasyczne, choć nieszczególnie złożone). Miguel Torres robi Riesling Waltraud w Penedès, w Katalonii. Egon Müller odnosi sukcesy ze swym Château Belá w południowej Słowacji. Komercyjne uprawy rieslinga znaleźć można także w Czechach, Południowym Tyrolu, Szwajcarii, Słowenii, Luksemburgu oraz na Węgrzech (Balaton).

Bibliografia:
Freddy Price, Riesling Renaissance, wyd. Mitchell Beazley
Christina Fischer, Ingo Swoboda, Riesling – The Full Diversity of the World’s Noblest Vine, wyd. Hallwag

Powrót do strony głównej "Riesling"